خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۰۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق مرا بر همگان برگزیدآمد و مستانه رخم را گزید
۲
شکر کز آن کان زر جعفریروی مرا نادره گازی رسید
۳
باد تکبر اگرم در سرستهم ز دم اوست که در من دمید
۴
کرد مرا خشم مه و بر رخمگنبد نیلی سره نیلی کشید
صفحهٔ ۱ از ۴