خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۰۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
طارت الکتب الکرام من کرام یا عبادایقظوا من غفله ثم انشروا للاجتهاد
۲
جاء نا میزاننا کی نختبر اوزانناربنا اصلح شأننا او جد بعفو یا جواد
۳
اضحکوا بعد البکا یا نعم هذا المشتکیقد خرجتم من حجاب و انتبهتم من رقاد
۴
پارسی گوییم شاها آگهی خود از فؤادماه تو تابنده باد و دولتت پاینده باد
صفحهٔ ۱ از ۲