خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۰۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من رای درا تلالا نوره وسط الفؤادبیننا و بینه قبل التجلی الف واد
۲
جاء من یحیی الموات و الرمیم و الرفاتایها الاموات قوموا و ابصروا یوم التناد
۳
طارت الکتب الکرام من کرام کاتبینایقظوا من غفله ثم انشروا للاجتهاد
۴
جاءنا میزاننا کی تختبر اوزانناربنا اصلح شأننا أَو جُد بعفوٍ یا جواد
صفحهٔ ۱ از ۲