خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۰۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا آن اصل بیداری دگرباره به خواب اندربداد افیون شور و شر ببرد از سر ببرد از سر
۲
به صد حیله کنم غافل از او خود را کنم جاهلبیاید آن مه کامل به دست او چنین ساغر
۳
مرا گوید نمی‌گویی که تا چند از گداروییچو هر عوری و ادباری گدایی می‌کنی هر در
۴
بدین زاری و خفریقی غلام دلق و ابریقیاگر حقی و تحقیقی چرایی این جوال اندر
صفحهٔ ۱ از ۳