خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۰۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرچه نه به دریاییم دانه گهریم آخرورچه نه به میدانیم در کر و فریم آخر
۲
گر باده دهی ور نی زان باده دوشینهاز دادن و نادادن بس بی‌خبریم آخر
۳
ای عشق چه زیبایی چه راوق و گیراییگر رفت زر و کیسه در کان زریم آخر
۴
ای طعنه زنان بر ما بگشاده زبان بر ماباری ز شما خامان ما مستتریم آخر
صفحهٔ ۱ از ۳