خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۰۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ذاتت عسلست ای جان گفتت عسلی دیگرای عشق تو را در جان هر دم عملی دیگر
۲
از روی تو در هر جان باغ و چمنی خندانوز جعد تو در هر دل از مشک تلی دیگر
۳
مه را ز غمت باشد گه دق و گه استسقامه زین خللی رسته از صد خللی دیگر
۴
با لطف بهارت دل چون برگ چرا لرزدترسد که خزان آید آرد دغلی دیگر
صفحهٔ ۱ از ۳