خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۰۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مکن یار مکن یار مرو ای مه عیاررخ فرخ خود را مپوشان به یکی بار
۲
تو دریای الهی همه خلق چو ماهیچو خشک آوری ای دوست بمیرند به ناچار
۳
مگو با دل شیدا دگر وعده فرداکه بر چرخ رسیدست ز فردای تو زنهار
۴
چو در دست تو باشیم ندانیم سر از پایچو سرمست تو باشیم بیفتد سر و دستار
صفحهٔ ۱ از ۳