خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۰۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای رخت فکنده تو بر اومید و حذر برآخر نظری کن به نظربخش فکر بر
۲
ای طالب و ای عاشق بنگر به طلب بخشبنگر به مؤثر تو چه چفسی به اثر بر
۳
او میکشدت جانب صلح و طرف جنگگه صحبت یاران و گهی اوج سفر بر
۴
در تو نگران او و تو را چشم چپ و راستاو با تو سخن گوی و تو را گوش سمر بر
صفحهٔ ۱ از ۳