خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۱۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نرم نرمک سوی رخسارش نگرچشم بگشا چشم خمارش نگر
۲
چون بخندد آن عقیق قیمتیصد هزاران دل گرفتارش نگر
۳
سر برآر از مستی و بیدار شوکار و بار و بخت بیدارش نگر
۴
اندرآ در باغ بی‌پایان دلمیوه شیرین بسیارش نگر
صفحهٔ ۱ از ۳