خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۱۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای خیالت در دل من هر سحورمی‌خرامد همچو مه یک پاره نور
۲
نقش خوبت در میان جان ماآتش و شور افکند وانگه چه شور
۳
آتشی کردی و گویی صبر کنمن ندانم صبر کردن در تنور
۴
یاد داری کآمدی تو دوش مستماه بودی یا پری یا جان حور
صفحهٔ ۱ از ۳