خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۱۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
راز را اندر میان نه وامگیربنده را هر لحظه از بالا مگیر
۲
تو نکو دانی که هر چیز از کجاستگر خطاها رفت آن از ما مگیر
۳
روستایی گر بوم آن توامروستایی خویش را رستا مگیر
۴
چون مرا در عشق‌ست ا کرده‌ایخود مرا شاگرد گیر ستا مگیر
صفحهٔ ۱ از ۲