خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۱۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کس بی‌کسی نماند می‌دان تو این قدرگر با یکی نسازی آید یکی دگر
۲
زین خانه گر روم من و خانه تهی کنمآید یکی دگر چو منی یا ز من بتر
۳
میراث مانده است جهان از هزار قرنچون شد به زیر خاک پدر شد پسر پدر
۴
تنها نه آدمی حیوان نیز همچنینور نی ندیدیی تو در آفاق جانور
صفحهٔ ۱ از ۲