خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای که در راه خدایت چشم غیرت رهبرست باغ را بنگر که از آثار رحمت اخضر است
۲
کیف یحیی الارض بعد الموت را نظّاره کن تا عیان گردد ترا بعثی که حشر اکبر است
۳
سبغة الله را نگر آثار قدرت را به بین حبذا آیات آنگو خالق خشک و ترست
۴
بر درختی راست تسبیحی و ذکری در سجود از زبان حال بشنو گوش جانت گر کراست
صفحهٔ ۱ از ۵