خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگارا در غمت جانم حزین است بهر جزو دلم در وی دفین است
۲
ترا رحمی بباید یا مرا صبر چه سازم چون نه آنست و نه اینست
۳
امیر حسن را خوی آنچنانست اسیر خلق را عشق اینچنین است
۴
تقاضای جناب حسن آنست تمنای خیال عشق این است
صفحهٔ ۱ از ۳