خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صحرا وباغ و خانه ندانم کجا خوش است هرجا خیال روی تو باشد مرا خوش است
۲
در دوزخ ار خیال توام همنشین بود یاد بهشت می نکنم بس که جا خوشست
۳
غمخوار گومباش غمین از بلای ما ما عاشقان غمزده را در بلا خوشست
۴
با آب چشم و آتش دل گشته ام مقیم برخاک کوی دوست که آب وهوا خوش است
صفحهٔ ۱ از ۲