خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۱۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عاشقی در بندگیهاسر براهم کرده است بی نیاز از بندگان لطف الهم کرده است
۲
تا مرا از خود رباید زرد و لاغر داردم کهربای عشق ایزد برگ کاهم کرده است
۳
نوری ار بر جبهه ام بینی زداغ عشق دان سینه ام گر صاف بینی اشک و آهم کرده است
۴
بر نماز و طاعتم دانی که می بندد مدام آنکه روی خویشتن را قبله گاهم کرده است
صفحهٔ ۱ از ۳