خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۱۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در سرم فتنه ای و سودائیست در سرم شورشی و غوغائی است
۲
هر دم از ترک چشم غمازی در دلم غارتی و یغمائیست
۳
پس این پرده دلربائی هست دل زجا رفتن من از جائیست
۴
ساقئی هست زیر پردهٔ غیب که بهر گوشه مست و شیدائیست
صفحهٔ ۱ از ۲