خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۱۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سست مکن زه که من تیر توام چارپرروی مگردان که من یک دله‌ام نی دوسر
۲
از تو زدن تیغ تیز وز دل و جان صد رضایک سخنم چون قضا نی اگرم نی مگر
۳
گر بکشی ذوالفقار ثابتم و پایدارنی بگریزم چو باد نی بمرم چون شرر
۴
جان بسپارم به تیغ هیچ نگویم دریغاز جهت زخم تیغ ساخت حقم چون سپر
صفحهٔ ۱ از ۳