خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۱۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بادهٔ تلخ کهنم آرزوست ساقی سیمین ذقنم آرزوست
۲
زهد ریا عیش مرا تلخ کرد دلبر شیرین دهنم آرزوست
۳
صحبت زاهد همه خار غمست شاهد گل پیرهنم آرزوست
۴
خال معنبر برخی چون قمر زلف شکن در شکنم آرزوست
صفحهٔ ۱ از ۳