خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۱۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق آمد و اختیار نگذاشت در کشور دل قرار نگذاشت
۲
از جان اثری نماند در تن وزخاک تنم غبار نگذاشت
۳
کیفیت چشم پرخمارت در هیچ سری خمار نگذاشت
۴
پنهان میخواست دل غمت را این دیدهٔ اشگبار نگذاشت
صفحهٔ ۱ از ۳