خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۱۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جز تنعم بغم یار عبث بود عبث هر چه کردیم جز این کار عبث بود عبث
۲
هر چه جز مصحف آن روی غلط بود غلط جز حدیث لب دلدار عبث بود عبث
۳
پی به منزلگه مقصود نبردیم آخر قطع این وادی خونخوار عبث بود عبث
۴
اشگ خونین بنگاهی بخریدند از ما کوشش چشم گهر بار عبث بود عبث
صفحهٔ ۱ از ۳