خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۲۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من و یاد خدا دگر همه هیچ بندگی و فنا دگر همه هیچ
۲
شمع بیگانه پرتوی ندهد من و آن آشنا دگر همه هیچ
۳
صمدم بس بود دگر همه پوچ صحبت با خدا دگر همه هیچ
۴
دل پر درد و شاهد غیبی عشق مرد آزما دگر همه هیچ
صفحهٔ ۱ از ۳