خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۲۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غم کشت مرا ز دست غم دادفریاد ز غم هزار فریاد
۲
اجزای مرا ز هم فروریختغم داد مرا چو گرد بر باد
۳
بنیاد مرا نهاد بر غمآن روز که ساخت دست استاد
۴
بنیاد منست بر غم و همغم میکندم ز بیخ و بنیاد
صفحهٔ ۱ از ۳