خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۲۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تن در بلای عشق دهم هر چه باد بادسر در قفای عشق نهم هر چه باد باد
۲
گاهی دل شکسته من، عشق کهربااین که به کهربا بدهم هر چه باد باد
۳
چون در هوای او تن من ذره ذره رفتجان هم بمهر دوست دهم هر چه باد باد
۴
خود را باو سپارم و تسلیم وی شومچون عشق گشت پادشهم هر چه باد باد
صفحهٔ ۱ از ۲