خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۲۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز قرب دوست چگویم که مو نمی‌گنجدز بعد خود که درو گفت‌وگو نمی‌گنجد
۲
چه جای نکتهٔ باریک و حرف پنهانستمیان عاشق و معشوق مو نمی‌گنجد
۳
بیان چه سان بتوان از جمال او حرفیچه در بیان و زبان وصف او نمی‌گنجد
۴
زبان بکام خموشی کشیم و دم نزنیمچه جای نطق تصور درو نمی‌گنجد
صفحهٔ ۱ از ۳