خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۲۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جان جز خیال رویت نقشی دگر نبندددل جز بعزم کویت رخت سفر نبندد
۲
بوی تو تا نیاید جان ننگرد گلی راروی تو تا نبیند بر بت نظر نبندد
۳
مهر تو تا نتابد یک جان ز جا نخیزدگر خدمتت نباشد یک دل کمر نبندد
۴
ز آن روح کایزد پاک در جسم تو نهان کردچشم قضا نبیند دست قدر نه نبندد
صفحهٔ ۱ از ۳