خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۲۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرغ خیال کس را کس بال و پر نه بنددهر جا پرد بر و کس راه گذر نه بندد
۲
عاشق چو هست صادق یکلحظه نیست بی‌وصلمعشوق بر خیالش راه نظر نه بندد
۳
یاری که دل‌نشین شد با جان چو جان قرین شدبر هجر ره به بندد بر وصل در نبندد
۴
عارف ز حسن خوبان بیند جمال یزدانلیکن به عشق صورت پای نظر نبندد
صفحهٔ ۱ از ۳