خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۲۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حاشا که مداوای من از پند توان کرددیوانه به افسانه خردمند توان کرد
۲
شور از سر مجنون به نصیحت نشود کمای لیلیش افزون بشکر خند توان کرد
۳
پنهان نتوان داشت جنون در دل عاشقدر سوخته آتش بچه سان بند توان کرد
۴
واعظ سخن بیهده تا چند توان گفتیا گوش به افسانه تو چند توان کرد
صفحهٔ ۱ از ۲