خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۲۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا جان نشود ز این و آن فردبر دل نشود غم جهان فرد
۲
تا دل نشود بعشق او جفتجان کی گردد در این و آن فرد
۳
در آتش عشق تا نجوشیجان می نتوان فدای آن کرد
۴
بیدردی از آن تمام دردیدر دست دوای مرد بیدرد
صفحهٔ ۱ از ۲