خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۲۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در سرم عشق تو غوفا داردعشق تو قصد سر ما دارد
۲
بیخودم کرد نگاه مستتچشم تو نشاه صهبا دارد
۳
میکند عارض تو عرض خطیبا دل ما سر سودا دارد
۴
دانهٔ خال تو بهر صیدمدامی از زلف چلیپا دارد
صفحهٔ ۱ از ۴