خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۱۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نبشته‌ست خدا گِردِ چهره دلدارخطی که فاعتبروا منه یا اولی‌الابصار
۲
چو عشقْ مردم‌خوارست مردمی بایدکه خویش لقمه کند پیش عشقِ مردم‌خوار
۳
تو لقمه ترشی دیر دیر هضم شویولیست لقمه شیرین‌نوشِ نوش‌گوار
۴
تو لقمه‌ای بشکن زانک آن دهان تنگستسه پیل هم نخورد مر تو را مگر به سه بار
صفحهٔ ۱ از ۴