خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۱۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شده‌ست نور محمد هزار شاخ هزارگرفته هر دو جهان از کنار تا به کنار
۲
اگر حجاب بدرد محمد از یک شاخهزار راهب و قسیس بردرد زنار
۳
تو را اگر سر ِکارست، روزگار مَبَرشکار شو نفسی و دمی بگیر شکار
۴
تو را سعادت بادا که ما ز دست شدیمز دست رفتن این بار نیست چون هر بار
صفحهٔ ۱ از ۳