خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۲۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غمی هست در دل که گفتن نداردشنفتن ندارد نهفتن ندارد
۲
چو گفتن ندارد غم دل چگویمچگویم غم دل که گفتن ندارد
۳
نهفتن ندارد غم دل چه پوشمچه پوشم غم دل نهفتن ندارد
۴
شنفتن ندارد غم دل چه پرسیچه پرسی غم دل شنفتن ندارد
صفحهٔ ۱ از ۲