خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۲۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه عیش آن را که سودایی نداردسر شوریده در پایی ندارد
۲
چه لذت یابد از عمر آنکه در سرخیال سروبالایی ندارد
۳
چه حظ از زندگی دارد که در دلجمال ماه‌سیمایی ندارد
۴
ز چشم بی‌فروغش بهره‌ای نیستکه در رویی تماشایی ندارد
صفحهٔ ۱ از ۳