خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۲۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوشا آن سر که سودای تو داردخوشا آندل که غوغای تو دارد
۲
ملک غیرت برد افلاک حسرتجنونی را که شیدای تو دارد
۳
دلم در سر تمنای وصالتسرم در دل تماشای تو دارد
۴
فرود آید به جز وصل تو هیهاتسر شوریده سودای تو دارد
صفحهٔ ۱ از ۳