خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۲۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خورشید فلک روشنی از روی تو داردهر جاست گلی چاشنی از بوی تو دارد
۲
چشمی که رباید دل خلقی به نگاهیآن دلبری از نرگس جادوی تو دارد
۳
هر جا که زند خیمه بر و بوم بسوزدقربان شومت عشق تو هم خوی تو دارد
۴
حیرتکدهای گشت سراپای وجودمهر ذره خدا، چشم و دلی سوی تو دارد
صفحهٔ ۱ از ۲