خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۲۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مستی ز شراب لب جانان مزه داردمی خوردن از آن لعل بدخشان مزه دارد
۲
چون پرده بر اندازد از آن روی چه خورشیدبر گردنش آن زلف پریشان مزه دارد
۳
لعل لبش آندم که درآید به تبسمشوریدن ما در شکرستان مزه دارد
۴
مستان چو درآید که شود ساقی مستاندر پای وی افتادن مستان مزه دارد
صفحهٔ ۱ از ۳