خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۲۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شهره شهر شود هر که جمالی داردکشد آزار خسان هر که کمالی دارد
۲
حسن را جلوه مده در نظر بی‌دردانجلوه آفت بود آنرا که جمالی دارد
۳
خمش ای مرغ خوش آواز که در سر صیادبهر تدبیر شکار تو خیالی دارد
۴
خط و خالش چکند جلوه و بالی شودشدل طاوس بدان شاد که بالی دارد
صفحهٔ ۱ از ۳