خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۲۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوشا آنکو انابت با خدا کردبحق پیوست و ترک ماسوا کرد
۲
خوشا آنکو دلش شد از جهان سردگذشت از هر هوس ترک هوا کرد
۳
خوشا آنکسکه دامن چید از غباربیار واحد فرد اکتفا کرد
۴
خوشا آنکسکه فانی گشت از خودز تشریف بقای حق قبا کرد
صفحهٔ ۱ از ۳