خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۲۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لعل لب تو چه با شکر کردوان لؤلؤ تر چه با گهر کرد
۲
زلف و خالت چه کرد با مهرچشم و ابرو چه با قمر کرد
۳
رفتار خوشت چه کرد با سروگفتار خوشت چه با شکر کرد
۴
آب و رنگت چو کرد با گلسیب ذقنت چه با ثمر کرد
صفحهٔ ۱ از ۳