خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۲۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای مسلمانان مرا عشق جوانی پیر کردپای دل را کافری در زلف خود زنجیر کرد
۲
نی غلط، گردد جوان از عشق‌بازی اهل دلغم که باشد تا تواند عاشقانرا پیر کرد
۳
نی غلط هم نیست سوزد مغز را در استخوانهم جوان هم پیر را از جان شیرین سیر کرد
۴
از بنی‌آدم چه میخواهند این قوم پرییا رب این بیداد خوبان را که بر ما چیر کرد
صفحهٔ ۱ از ۳