خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۲۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
واعظ به منبر آمد و بیهوده ساز کرددر حقّ هر گروه سر حرف باز کرد
۲
ملّا به مَدرَس آمد و درس دقیق گفتحق را ز غیر حق به گمان امتیاز کرد
۳
خالی ز معرفت چو ریاست پناه شدانکار بر معارف ارباب راز کرد
۴
زاهد ز انتظار نعیم بهشت ماندعابد نماز را به تکلّف دراز کرد
صفحهٔ ۱ از ۴