خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۲۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن دل که توئی در وی غمخانه چرا باشدچون گشت ستون مسند حنانه چرا باشد
۲
غمخانه دلی باشد کان بیخبر است از توچون جای تو باشد دل غمخانه چرا باشد
۳
بیگانه کسی باشد کو با تو نباشد یارآنکس که تواش یاری بیگانه چرا باشد
۴
دیوانه کسی بوده است کو عشق نفهمیده استآنکس که بود عاشق دیوانه چرا باشد
صفحهٔ ۱ از ۳