خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۲۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کسی از عمر برخوردار باشدکه از عشق نگاری زار باشد
۲
هوای دلبری ما پسند استدو عالم را بهل ز اغیار باشد
۳
بغیر عشق دل چیزی نخواهدکه غیر عشق بر دل بار باشد
۴
خلایق جمله در خوابند الادو چشم عاشقان بیدار باشد
صفحهٔ ۱ از ۴