خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۲۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با دوست مگو رازی هرچند امین باشدشاید ز برون در دشمن بکمین باشد
۲
چون دوست بود همدم دم هم نبود محرمآگه بود از رازت با دل چو قرین باشد
۳
از راز چو پردازم از دل بدل اندازمآگه نشود تا دم چون دم بکمین باشد
۴
رازی که نبی از حق بی‌دم شنود آن راروحش نبود محرم هر چند امین باشد
صفحهٔ ۱ از ۴