خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۲۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم بس نیست ماوای تو باشدبیا تا دیده هم جای تو باشد
۲
خوشا چشم نکوبختی که درویجمال عالم آرای تو باشد
۳
خوش آن سر مست عشق لاابالیکه مدهوش تماشای تو باشد
۴
خوش آن شیرین سخنهای شکرریزکه از لعل شکر خای تو باشد
صفحهٔ ۱ از ۲