خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۱۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو شاخ خشک چرایی به روی یار نگرتو برگ زرد چرایی به نوبهار نگر
۲
درآ به حلقه رندان که مصلحت اینستشراب و شاهد و ساقی بی‌شمار نگر
۳
بدانک عشق جهانی است بی‌قرار در اوهزار عاشق بی‌جان و بی‌قرار نگر
۴
چو دررسی تو بدان شه که نام او نبرمبه حق شاهی آن شه که شاهوار نگر
صفحهٔ ۱ از ۳