خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۳۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شراب عشقم اندر کام جان شدز جانم چشمهٔ حکمت روان شد
۲
ز ترک کام کام دل گرفتمچو در دوزخ شدم دوزخ چنان شد
۳
ز خواهش چون گذشتی در بهشتیمکرر من چنین کردم چنان شد
۴
چو دل دید آنجهان بیزار شد زینز حق آگه چو شد زان هم جهان شد
صفحهٔ ۱ از ۲