خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۳۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جهان را بهر انسان آفریدنددر ایشان سر پنهان آفریدند
۲
بانسان میتوان دیدن جهان رااز آن در چشم انسان آفریدند
۳
چو انسان بود روح آفرینشز روح‌الله در جان آفریدند
۴
بیا جان در ره جانان فشانیمکه جانرا بهر جانان آفریدند
صفحهٔ ۱ از ۵