خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۳۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق استفاده از قلم و لوح حق کنددر مکتب خدا رخ خوبان سبق کند
۲
عز قبول و رفعت اخلاص عشق راستکو هر چه می‌کند همه از بهر حق کند
۳
هر کس که از حرارت عشقش عرق نریختدر ورطه کشاکش دنیا عرق کند
۴
افلاک و انجمند اسیر امیر عشقگه روشنایی آرد و گاهی غسق کند
صفحهٔ ۱ از ۳